Test predyspozycji do raka szyjki macicy polega na ocenie stanu metylacji biomarkerów PAX1, SOX1 i HAS1. Jest jedną z metod wczesnego wykrywania raka szyjki macicy. Uzupełnia badania przesiewowe w kierunku HPV jako jednoetapowy molekularny test diagnostyczny i prognostyczny. 

Metylacja (proces przyłączania grup metylowych (-CH₃) do zasad azotowych nukleotydów) ludzkich genów jest silnie powiązana z śródnabłonkową neoplazją szyjki macicy (CIN) i rakiem. Wzrost metylacji części regulatorowej genów może wywołać zahamowanie jego ekspresji; czyli częściową lub całkowitą inaktywację.

Spośród ponad 100 ludzkich genów biomarkerów metylacji przetestowanych dotychczas w tkance szyjki macicy, opisano blisko 20, a w przypadku około 10 wielokrotnie wykazano podwyższoną metylację w przypadku raka szyjki macicy i CIN wysokiego stopnia (CIN2 i CIN3).

Test metylacji biomarkerów PAX1, SOX1 i HAS1 jest zalecany:

• jako badanie przesiewowe w kierunku raka szyjki macicy i zmian przedrakowych,
• gdy nie ma możliwości postawienia jednoznacznej diagnozy w badaniu cytologicznym,
• gdy uzyskano dodatni wynik badania na HPV,
• gdy wynik badania cytologii ginekologicznej jest nieprawidłowy (CIN2, CIN3).

Badanie polega na ocenie stopnia metylacji genów PAX1, SOX1 i HAS1. Hipermetylacja czyli wzrost stopnia metylacji DNA w tkankach szyjki macicy oznacza ryzyko zmian nowotworowych i raka. Ponadto PAX1 jest również hipermetylowany w innych nowotworach, w tym związanych z nabłonkowym rakiem jajnika, rakiem płaskonabłonkowym przełyku, rakiem płaskonabłonkowym głowy i szyi oraz rakiem endometrium.

Jak przygotować się do badania?

Wymaz z szyjki macicy:zaleca się rezygnację ze współżycia płciowego na minimum 48 godzin przed badaniem. W dniu wykonania wymazu nie powinno się stosować zabiegów higienicznych z użyciem środków odkażających, dopochwowych, miejscowych preparatów leczniczych (szczególnie zawierających środki przeciwdrobnoustrojowe) czy środków do higieny intymnej. Nie jest wskazane pobieranie wymazu podczas krwawienia miesięcznego. W zależności od indywidualnej sytuacji pacjenta i zaleceń lekarza, odstęp między zakończeniem doustnej lub dożylnej antybiotykoterapii a badaniem powinien wynosić minimum siedem dni, a w przypadku preparatów stosowanych miejscowo np. w postaci globulek dopochwowych- pięć dni. Nie zaleca się oddawania moczu do 2 godzin przed badaniem. 

* Sugerowany czas wykonania badań jest orientacyjny, w przypadku niestandardowych sytuacji niezależnych od Laboratorium może ulec zmianie.